Dobroczyńca Władysław Herman

Gdy Władysław Herman wzniósł nowy kościół katedralny na Wawelu i uposażył kapitułę, wtedy, przy występującym na pierwszy plan duchowieństwie świeckiem, benedyktyni przenieść się musieli do klasztoru w Tyńcu, dla którego też hojnym się okazał dobroczyńcą Władysław Herman, nadając klasztorowi jako "votum" (zapewne w sprawie bezdzietności) 12 grzyw srebra i trzech źrebców rocznie.

Cud 1870 roku

Wielką łaskę za wstawiennictwem słynącego łaskami wizerunek Matki Bożej Lisieckiej – Pocieszycielki Strapionych otrzymali również mieszkańcy Kaszowa. Podczas panującej ok. 1870 r. cholery śmierć zbierała obfite żniwo i zdawało się, że wymrze cała wioska, wszyscy zdrowi udali się z procesją pokutną do Liszek, przed obraz Matki Bożej. Leżąc krzyżem błagali Pocieszycielkę Strapionych o pomoc i […]

Kaszowscy furmani

Oprócz uprawy ziemi i hodowli zwierząt mieszkańcy Kaszowa zarabiali furmaństwem. Było to tradycyjne zajęcie mieszkańców naszej wsi. Jeszcze w średniowieczu wieś była zobowiązana do dostarczania furmanek dla potrzeb opactwa tynieckiego. W XIX w. woźniców z Kaszowa pracujących na zlecenie kupców krakowskich można było spotkać w Niemczech (jeździli m.in. Wrocławia, Lipska i Berlina). Wybudowanie linii kolejowej […]

Organizacja tradycyjnego domu

Głównym miejscem wokół, którego skupiało się życie mieszkańców wsi był dom. Chaty uboższych miały tylko jedną izbę i komórkę, u zamożniejszych spotykało się dwie izby. Tradycyjny sposób urządzania izby charakteryzował się po tym, że piec i stół zazwyczaj były umieszczone w przeciwległych rogach (układ diagonalny).

Etymologia nazwy Kaszów

1105, 1123-115- Kasow, Cassow 1366, Caszof- fals. Z XVIII w., 1450 Kaszow, 1529 Chaschow, 10 km na NW od Skawiny.Kaszów- wieś powiatu krakowskiego, przy gościńcu krakowsko- śląskim, na zachodzie od Krakowa, 15 kilometrów, nad potoczkiem od Nowej Wsi płynącym, który nieopodal Kaszowa wpada do Sanki. Ma posiadłości większości roli ornej. Własność Jana Skarlińskiego. Należy do […]

Przywilej z 13 stycznia 1363r.

Kazimierz Wielki przywilejem z 13 stycznia 1363 r. w Krakowie nadanym sołtysostwa i wójtostwa w Kaszowie i Liszkach, Śmierdzącej, Nowej Wsi, Rybnej i Przegini, darował opatom i braci tynieckiego klasztoru. O tych wsiach spotykamy w przywilejach tynieckich częste wzmianki , od 1440 r. począwszy (Cod. dipl. tinecensis, Lwów 1871).

Przywilejem z 13 grudnia 1275 r

Wszystkie nadania klasztorowi tynieckiemu zrobione potwierdza Bolesław Wstydliwy wraz z zoną Kunegundą przywilejem z 13 grudnia 1275 r. Czytamy w nim „villam Kasow cum adscripticiis.” Leszek Czerny przywilejem nadanym 18 listopada 1282 r. Kuźmie, opatowi tynieckiemu, którym nadał mu prawo karczowania lasów w posiadłościach klasztoru i zakładania osad, przeniósł wieś Kaszów na prawo magdeburskie.