Dobroczyńca Władysław Herman

Gdy Władysław Herman wzniósł nowy kościół katedralny na Wawelu i uposażył kapitułę, wtedy, przy występującym na pierwszy plan duchowieństwie świeckiem, benedyktyni przenieść się musieli do klasztoru w Tyńcu, dla którego też hojnym się okazał dobroczyńcą Władysław Herman, nadając klasztorowi jako "votum" (zapewne w sprawie bezdzietności) 12 grzyw srebra i trzech źrebców rocznie.

W dokumencie kardynała Idziego, sporządzonym zapewne 1124 r., znajduje się spis majątku klasztornego, dokonany r. 1105, wyróżniający jako źródła uposażenia dwa nadania: wspomniany już powyżej ślub książęcy ("votum ducis") i nadanie królewskie (niewątpliwie Chrobrego), które dawało klasztorowi: wieś Tyniec z przewozem na Wiśle, dwiema karcz-
mami przy przewozie z obu brzegów, gród z narocznikami, wsi przyległe: Liszki, Czułów, Kaszów (na lew; brzegu Wisły), Wójkowo i Prądnik z karczmą.. Wszystkie te wsi uwolniono od powinności książęcych.

źródło: "Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich." T. 12

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.