Historia wieków średnich

Pierwsze wzmianki na temat wsi pochodzą z 1105 roku w dokumentach stwierdzających przywileje Klasztoru Benedyktów. Następne wzmianki na temat wsi Kaszów pochodzą z dokumentów wydawanych w latach 1229 i 1275 przez Bolesława Wstydliwego i Kunegundę.

Sugerując się powszechnym w średniowieczu systemem pańszczyźnianym wsi, w którym mieszkańcy świadczyli usługi na rzecz swojego właściciela (wieś służebna), można doszukiwać się tutaj genezy nazwy miejscowości. Najczęściej bowiem nazwa wykazywała czym zajmowali się mieszkańcy. Nazwa Kaszów może pochodzić od produktów dostarczanych przez mieszkańców na dwór w ramach pańszczyzny. Tymi produktami mogły być przetwory kaszarskie np. z samego jęczmienia obecnie wytwarza się trzy typy kasz: pęczak, kaszę jęczmienną perłową i kaszę jęczmienną łamaną – ot taka ciekawostka. Inne przykłady miejscowości o nawach sugerujących wytwarzane dobra to Piekary, Woźniki, Winiary, Kobylany, Rybitwy, Sanniki i wiele innych.
W 1282 roku na mocy dokumentu Leszka Czarnego została przeniesiona na prawo magdeburskie. Kazimierz Wielki w 1363 roku nadał sołectwo wsi opatowi Tynieckiemu.
Wieś pozostała w posiadaniu klasztoru do 1786 roku, następnie przeszła w ręce prywatne.
Precyzyjne dane na temat ludności pochodzą z 1880 roku i stwierdzają, że Kaszów posiadał 250 domów i liczył 1523 mieszkańców.
Wieś posiada klasyczny przykład zabudowy ulicowej, zgrupowanej wzdłuż ciągów komunikacyjnych i głównej drogi stanowiącej odcinek traktu historycznego z Krakowa przez Liszki-Babice-Oświęcim na Śląsk.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.